TPP • Warszawska Piekarnia Mechaniczna • Towarzystwo Przyjaciół Pragi
730
page-template-default,page,page-id-730,page-child,parent-pageid-105,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,qode_grid_1300,side_area_uncovered_from_content,footer_responsive_adv,qode-child-theme-ver-1.0.0,qode-theme-ver-17.2,qode-theme-bridge,disabled_footer_top,wpb-js-composer js-comp-ver-5.6,vc_responsive

WPMWarszawska Piekarnia Mechaniczna – usytuowana przy ul. Stolarskiej 2/4. Na zabudowania składają się charakterystyczny ceglany budynek piekarni z dwoma kominami o planie kwadratu, spiętymi metalowymi klamrami, i przyległa do niego dwupiętrowa oficyna. Na bocznej ścianie oficyny zachowała się do dziś data jej budowy choć kryjąca element niepewności, gdyż trzy pierwsze cyfry zachowały się w bardzo dobrym stanie tj „190” a ostania zachowała się częściowo i może być zarówno „0” jak i „9”.  Tak czy inaczej zabudowania powstały w pierwszej dekadzie XX wieku na placu, należącym wcześniej do Augusta Berkego. Właścicielami Warszawskiej Piekarni Mechanicznej byli: Marceli Stefan Wiechowicz i Stanisław Morawski. Na kartach historii, szczególni eten pierwszy zapisał się szczególnie wybitnie. Marceli Wiechowicz,  wszedł bowiem do elity politycznej państwa, gdy w 1930 r. został wybrany na senatora II RP. Pełnił też funkcję wiceprezesa Izby Rzemieślniczej w Warszawie. W okresie okupacji aresztowali go Niemcy i więzili na Pawiaku. Następnie został zabrany do obozu koncentracyjnego na Majdanku, gdzie zmarł 1 kwietnia 1943 r.

Jego piekarnia przetrwała wojnę. Ze względu, że obiekt był na bieżąco konserwowany i użytkowany zgodnie z przeznaczeniem, w dobrym stanie funkcjonuje do dziś. W prawie niezmienionym kształcie zachowały się wnętrza piekarni w tym  żeliwna kolumna podpierająca stropy odcinkowe, a także część wyposażenia.

Sam budynek jednokondygnacyjny budynek, z attykowym cokołem wymurowany został z cegły ceramicznej i do dzisiaj jest nieotynkowany. Elewacja jest typową dla dziewiętnastowiecznej architektury przemysłowej z dekoracją w cegle. Na detal architektoniczny składa się z ozdobnych gzymsów układanych z wozówek i główek cegieł, a także łuków nadokiennych z kluczem pośrodku. Całości dopełnia zachowany bruk, który pamięta zapewne początki istnienia piekarni.

Do roku 2010 piekarnia nadal dostarczała mieszkańcom Pragi wypieków. Po okresie braku zarządu nad obiektem w 2012 roku  powstało w tym miejscu  centrum kulturalno-konferencyjne „Wypieki Kultury”.